کشف جديد!

IMG_3713.jpg

مهدي موسوي بدبختي ست                 زير رگهاي آبي دستت<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

مهدي موسوي ترسويی             كه رسيده مرا به بن بستت               مي دود از اطاق خود به كجا؟!                 «هيچ» در لحظه اتفاق افتاد                  زير رگهات مرگ «تير» كشيد       دود سيگار را كه بيرون داد                    دود سيگار را كه بيرون داد       رفت آن اسم محو از ياد                      دود سيگار را كه بيرون داد               دود سيگا... به سرفه افتادم!

               گريه اتمي گرفت در مردي         كه تمامي شعرها زن بود

               گريه ات مي گرفت مثل «غزل»             كه جنين دوماهه ي من بود

               گريه اتمي گرفت و مي ديدي     قطره هاي مهوّع خون را

               زور هي مي زدي و در گريه      مي كشيدي يواش سيفون را

               مي كشيدي دوباره درد و درد            توي اندام زيرسيگاري

               دســـتهايي لزج ميان تـنت               باز مشغول فيلمبرداري

               مي كشيدي تن مرا بر دوش        گريه اتمي گرفت در باران

               حرف هي پشت حرف/ مي آمد               كسي از دسته ي عزاداران

               سنج مي زد به مغز له شده ام    طبل مي كوب كوب کوب بكوب

           مهدي موسوي زمين را خورد   تف شد آهسته توي بچه ي خوب

               تف شد آهسته روي متني كه    شرح ِ دردِ هميشگيِ منِ↓

               خسته يِ تكـّه تكـّه يِ گيجِ     خيسِ درحالِ منفجرشدنِ↓

               بامب!... در روزنامه ها گفتند      خبر از سمت شرق آمده است

               شمع روي تنم ترا مي سوخت   اديسون گفت برق آمده است!!

               اديسون قاه قاه مي خنديد               سيمهايت به هم زدند مرا

               مثل «عين القضات» كفر شدم       مثل عين القضات مغز خدا↓

               پرت بودم جلوي سگهاتان         شمع آجين دستهاي كثيف      

               مثل چاقوي خوني ام در حوض   مثل يك اسلحه درون ِ كيف

               شمعهايي كه سوختند م         بر سر قبر عشق روشن بود

               مثل « عين القضات » غمگين      كه جنين دوماهه ي من بود!

               دود در متن مضحكم پيچيد          دود بود و شدم ، ترا مُردم

              «تير» هي مي كشيد روي لبم            دود سيگار را فرو بردم

               ماه ديوانه روبرويم بود                مات با آن نگاه غمگينش

               توي مغز جهان قدم مي زد        « شمس » آرام با تبرزينش

               عشق مي خواند با قرائت نو        داستانهاي ران و پستان را

/ 1 نظر / 15 بازدید
bibi20

با سلام و عرض ادب:دوست ارجمند در صورت نیاز به جواب یا راه حلی برای مشکلاتتان در زمینه های اجتماعی،احساسی و عاطفی میتوانید در صورت تمایل به آدرس(bibi20.persianblog.ir) مراجعه کنید.لازم به ذکر است از پاسخ به سئوالتی که خارج از شئونات باشد امتناع خواهد شد.با آرزوی موفقیت و کامیابی(بیبی)