خطا...سقوط...!

لغزش‌های عجیب در داستان‌های غریب!

از «لغزش‌های عجیب» در این جا البته خبط و خطاهای فاحشی در داستان مراد است كه معمولاً از چشم نویسنده و خوانندگانش پنهان می‌مانند و با مُهر تأیید و تأكید زمان گذرنده‌ی بی‌نقد و حادثه، اثر را هر چه بیش تر كامل‌تر و منسجم‌تر می‌نمایانند. البته تعبیر «لغزش‌های عجیب» نه با خطاهای صرف بل از آن بیش تر با خطاهایی كاملاً دور از انتظار مترادف دانسته شده است.
اما از «داستان‌های غریب» قطعاً آثاری منظور نظر است كه حتی شاهكار تلقی می‌شوند و از یك نظر به ادبیات جدّ‌ی تعلق دارند. اگر این هم نباشد، حداقل توانسته‌اند خوانندگان پرشماری را مجذوب خود كنند. با این همه، بسا ممكن است برخی از این آثار بزرگ هم نباشند؛ بلكه در مقطعی خاص، شرایط و تبلیغات و چیزهایی از این قبیل آن ها را عظیم یا حداقل قابل اعتنا جلوه داده باشند. در هرحال، چه شاهكار باشند چه نباشند، به گونه‌ی غریبی از قبول عام برخوردار شده‌اند.

.

.5312223-md.jpg

«سقوط از بالاي برج 22 طبقه»

- نه آسمان ، نه پرنده ، نه شاخه اي از بيد ،

                                                           پريد...

كسي هواي تو را از دريچه ها دزديد !

                                                               سقوط...

بدون ديدن تو  ها  ! بدون تو بايد

                                                                 هوا و ...

نگاه پنجره ها را تمام آجر چيد !

                                                                 سقوط ...

- دلينگ ... لينگ ... سكوتِ محيط . - شايد او !

                                                                 به شكلِ...

سگرمه هاي چروكيده باز شد ، خنديد .

                                                                  پريد ...

- سلام ! زنگ صداي تو آشنا ... شايد

                                                                  هوا و ... 

تو دخترم غزلي ! يا   سمن  ؟! ... و يا ناهيد !

                                                                  و بعد ...

- من از صميم دلم ... تسليت .... بقاي عمرِ ...

                                                                 سقوط ...

- نه ! او نمرده كه از جان من چه مي خواهيد ؟!

                       ***                                    هوا و ...

دو دست پر زده در باد     باز    مي فهمي ؟!

                                                                  سقوط ...

طلوع كرده در آن سوي برج ها خورشيد !

                                                                  هوا و ...

ميان خاطره ها دست و پا و... پا مي زد ،

                                                                  هوا و ...

كه از تقاطع آن كوچه عابري پيچيد ،

                                                                   معلق ...

كه مثل عشق خودش روسري آبي داشت ،

                                                                  به نرمي

عبور دختري اش را از بلندي ديد .

                                                                  پريد...

پريد و بين هوا لحظه هاي باقي را

                                                                  پريد

به آسمان و زمين ... مثل اين كه مي خنديد !

به آسمان و زمين از ته دلش آويخت

و هيچ چيز به جز ... چيز ديگري نشنيد .

به سطر همكف اين شعر خورد با صورت !

چه رنگ  قرمز  تندي  به دفترم                          پاشيد!!!

 

             

/ 0 نظر / 5 بازدید