Adamkimin اینشعرهاازآنمننیستکاشبودولینیست...
صفحات وبلاگ
نویسنده: AZITA ADIB POUR - شنبه ۱٦ اردیبهشت ۱۳۸٥

* نيچه توصيه مى كند كه هرگاه امكان انتقام واقعى نيست فراموش كردن بهتر از بخشيدن است. بخشش فرودستان از سر ترس و حقارت است، در حالى كه فراموشى زیردستان اشارتى به زندگى شادكامانه دارد. زندگى شادكامانه با عقده حقارت نمى سازد. اغلب سعی می کنيم ديگران را راضی کنيم اما آنچه بايد بکنيم شــاد کردن است.

* پر کن پیاله را، کین جام آتشین
دیریست ره به حال خرابم نمی برد
این جام ها که در پی هم می شود تهی _
دریای آتش است که ریزم به کام خویش،
گرداب می رباید و آبم نمی برد!
                من با سمند سرکش و جادویی شراب،
                تا بی کران عالم پندار رفته ام
                تا دشت پرستاره ی اندیشه های گرم
                تا مرز ناشناخته مرگ و زندگی
                تا کوچه باغ خاطره های گریزپا،
                تا شهر یادها...
                دیگر شراب هم
                جز تا کنار بستر خوابم نمی برد...

فريدون مشيری

:: نوشته شده توسط زهرا
 

زیباست نبودن‌ات!

آن‌قدر نباش تا از یادم بروند موجان ِ حاشیه‌ی دنیا!
- من سیاه بودم؛
سایه بودم؛
تو نقره بودی؛
نباش!-

آن‌قدر برو تا نگاه‌ام فراموش کند رنگ ِ ناهلالک ِ ناماه ِ ناخن‌های‌ات را!
- نانقره‌ی ناخن‌های‌ات را!-

آن‌قدر دور باش تا صدای‌ات پاک شود از تار ِ دل‌ام!
- نزن زخمه نازن!-

وای از بودن‌ات!
ستاره‌ی آسمان‌ام که تو باشی؛
خوش‌ دارم پرده‌ترین‌مخمل را سقف کنم میان‌اِمان!

-[ با خویش از بامداد:] آه! به جهنم!
پیراهن ِ پشمین ِ صبر بر زخم‌های خاطره‌ام می‌پوشم؛
و دیگر هیچ‌گاه به دریوزه‌گی‌ی ِ عشق‌های وازده؛
بر دروازه‌ی کوتاه قلب‌های گذشته حلقه نمی‌زنم!-

امیرحسین بهبهانی‌نیا
کدهای اضافی کاربر :